یک هفته مانده به تولد 1 سالگی عسلم...

عزیز دلم، من و بابا محمد تقریبا از ٩ فروردین کارهای تولدت رو شروع کردیم و به ویژه مامان محدثه ات که شب و روزش رو یکی کرده تا مراسم باشکوهی رو برای دخترش بگیره...

کلا شب ها بعد از اینکه خانوم رو می خوابوندم، تازه کارم شروع می شد و تمام وسایل رو پهن می کردم و دور از شما تا ساعت ٤ و ٥ صبح کارهای تولد رو انجام می دادم... خانوم که روزها بیدار بودن نمی شد کاری کرد و ایامی که خواب بودی از نهایت فرصت استفاده می کردیم.

من و بابایی هم تصمیم گرفتیم که تولد دخترمان رو کفش دوزکی اجرا کنیم...

تمام تزئینات رو خودمان درست می کردیم....

کار اصلی بابا محمد درست کردن فیلم تولدت بود که خییییییییلی عالی شده بود با اون عکس های ماهت.... دستش درد نکنه.

تقریبا که یک هفته مانده بود به تولدت، وقتی که در اوج کارها بودیم، یک شب متوجه شدیم که سارینا خانوم حالش خوب نیست و اسهال داره و بعد از رفتن به دکتر متوجه شدیم که عفونت روده گرفتی و باید آنتی بیوتیک رو شروع می کردیم.... خیلی نگرانت بودیم و دوست داشتیم که موقع تولدت سالم و شاداب باشی ...

به خدا توکل کردیم و داروهات رو به موقع بهت می دادیم و خدا رو شکر روز به روز حالت بهتر می شد....

خلاصه اینکه آخرین هفته مونده به تولدت رو با کلی خستگی از کارها و اضطراب به خاطر بیماری تو گذروندیم.. ولی ایمان داشتیم که خدا کمکمون می کنه و جشن خوبی برپا می شه.